عالم ربانی آیت الله سید موسی زرآبادی

اين عالم ربّاني و «جوهرروحاني» و زاهد وارسته نيز از تربيت يافتگان مكتب سيّدموسي زرآبادي است.وي درقزوين ديده به جهان گشودومقدّمات رادرهمان جافراگرفت.سپس به تهران رهسپارگشت وتحصيلات عاليه رادرآنجاگذراند.بعدبه قزوين آمدوبه خدمت مربّي بزرگ وذوفنون عصرخويش و«اعجوبۀدوران» حضرت آيت الله سيدموسي زرآبادي رسيدوپاره اي ازعلوم (ازجمله عرفان نظري) وعلوم غريبه راازآن استادآموخت وهم درنزداوواردمراحل تهذيب نفس وسلوك شرعي شد.

پس ازسال هاعبادت ورياضت ومجاهدت به مرحله «انسانيّت قرآني» و«كمال روحاني» نائل گشت وانساني سیرتي وروحاني واقعي شدودرشماركاملان وبزرگان عالمان باطن درآمد[i].شیخ،شاگردعملی چنین انسان کاملی بودوخودایشان کرامات بسیاری داردکه نشان دهندۀبهره گیری ایشان ازخضرراهش موسی زرآبادی بود[ii].مرحوم سیدجلیل زرآبادی به نقل از دکترمحمد رضا بندرچی نقل می نمودندکه پدرشان آقاسیدموسی دربین شاگردانشان،به مرحوم آقاشیخ علی اکبرالهیان علاقه وافری داشتند واو رابدقت تربیت می نمودند وحتی زمانی که مرحوم الهیان درایام جوانی عاشق دختری ارمنی(کشیش قزوینی)می شوند،آقا سید موسی باظرائفی وی را ازین ورطه رهایی می بخشند.مرحوم سیّد موسی زرآبادی برای مشایعت دوستان ومصاحبین خود آنها راتادرحیاط بدرقه می نمودند،امابرای مشایعت آقایی الهیان تا مدرسۀالتفاتیه_که محل سکونت شیخ بود_ بدرقه اش می نمود وسپس به خانه برمی گشت[iii].

منبع: دانای اسرار